כלי בינה מלאכותית יוצרת, כגון ChatGPT, הפכו במהירות לחלק בלתי נפרד מתהליך הלמידה היומיומי. סטודנטים באוניברסיטאות משתמשים בהם כדי לפתור בעיות מתמטיות, לשפר את הכתיבה שלהם, לבקש הסברים ולקבל משוב. בעוד שמחקרים רבים בחנו את עמדות הסטודנטים כלפי כלים אלו או את תדירות השימוש בהם, עדיין ידוע לנו מעט יחסית על האופן שבו סטודנטים באמת מקיימים אינטראקציה עם בינה מלאכותית במהלך למידה אותנטית.
במחקר זה ניתחנו יותר מ־15,000 אינטראקציות בין 821 סטודנטים באוניברסיטה לבין כלי בינה מלאכותית יוצרת, במסגרת שישה קורסים אקדמיים, ובהם מתמטיקה, הנדסה, אנגלית ומדעי החברה. פיתחנו מסגרת המאפיינת כל אינטראקציה בהתאם למטרה הקוגניטיבית של הסטודנט ולמוקד השיחה. ממצאינו מראים כי האינטראקציות בין סטודנטים לבין בינה מלאכותית אינן אקראיות. במקום זאת, הן עוקבות אחר דפוסים חוזרים המשתנים בין הקשרים לימודיים שונים. הבנת האופן שבו סטודנטים משתמשים באופן טבעי בבינה מלאכותית במהלך הלימודים מספקת בסיס לתכנון סביבות למידה הנתמכות על ידי בינה מלאכותית ולחקר הקשר בין אינטראקציות אלו לבין תהליכי למידה בעתיד.
קישור למאמר המלא: https://arxiv.org/pdf/2606.29442
מחברים: תאילין קרידי, עפרה אמיר, עידו רול
האתר של קבוצת המחקר: https://roll.net.technion.ac.il/
كيف يوظّف الطلاب الذكاء الاصطناعي التوليدي في تعلّمهم؟
أصبحت أدوات الذكاء الاصطناعي التوليدي، مثل ChatGPT، خلال فترة قصيرة جزءًا من التعلّم اليومي يستخدمها طلاب الجامعات من أجل حل المسائل الرياضية، صقل كتاباتهم، فهم ما يصعب عليهم، الحصول على الملاحظات والتوجيه. ومع تزايد الاهتمام البحثي بهذه الأدوات، انصبّ تركيز معظم الدراسات على آراء الطلاب تجاهها ومدى إقبالهم على استخدامها، بينما بقي جانب مهم أقل وضوحًا: ماذا يحدث فعلًا عندما يجلس الطالب أمام الذكاء الاصطناعي ويتفاعل معه من أجل التعلّم؟
للإجابة عن هذا السؤال، تناولت دراستنا أكثر من 15,000 تفاعل أجراه 821 طالبًا جامعيًا مع أدوات الذكاء الاصطناعي التوليدي، ضمن ستة مساقات في مجالات متنوعة، من بينها الرياضيات والهندسة واللغة الإنجليزية والعلوم الاجتماعية. ومن خلال تحليل هذه التفاعلات، طوّرنا إطارًا يصف ما يسعى الطالب إلى تحقيقه فكريًا، وما يدور حوله الحوار مع الذكاء الاصطناعي. وكشفت النتائج أن طريقة تفاعل الطلاب مع هذه الأدوات ليست عشوائية، بل تتشكّل في أنماط متكررة تتغيّر باختلاف طبيعة التعلّم وسياقه. ويمنحنا فهم هذه الأنماط صورة أقرب إلى واقع استخدام الذكاء الاصطناعي في التعلّم، ويمهّد الطريق لتصميم بيئات تعليمية تستفيد منه بفاعلية أكبر، ولدراسة أثر هذه التفاعلات في عملية التعلّم مستقبلًا.
رابط المقال الكامل: https://arxiv.org/pdf/2606.29442
المؤلفون: تايلين كاريدي، عفرا أمير، إيدو رول
الموقع الإلكتروني لمجموعة البحث: https://roll.net.technion.ac.il/
